Brudet eo an Arvor dre ar bed tro-dro.
Dispont kreiz ar brezel, hon tadoù ken mat,
A skuilhas eviti o gwad.
Tra ma vo mor 'vel mur 'n he zro.
Ra vezo digabestr ma Bro!
N'eus bro all a garan kement 'barzh ar bed,
Pep menez, pep traonienn, d'am c'halon zo kaer,
Enne kousk meur a Vreizhad taer!
N'eus pobl ken kalonek a zindan an neñv,
Gwerz trist, son dudius a ziwan eno,
O! pegen kaer ec'h out, ma Bro!
He yezh a zo bepred ken beo ha bizkoazh,
He c'halon birvidik a lamm c'hoazh 'n he c'hreiz,
Dihunet out bremañ, ma Breizh!
L'Arvor est renommée à travers le monde.
Sans peur au coeur de la guerre, nos ancêtres si bons
Versèrent leur sang pour elle.
Tant que la mer sera comme un mur autour d'elle.
Sois libre, mon pays!
Il n'est d'autre pays au monde que j'aime autant;
Chaque montagne, chaque vallée est chère dans mon cur.
En eux dorment plus d'un Breton héroïque!
Aucun peuple sous les cieux n'est aussi ardent;
Complainte triste ou chant plaisant s'éclosent en eux.
Oh! Combien tu es belle, ma patrie!
Ta langue est restée vivante à jamais,
Son coeur ardent tressaille encore pour elle.
Tu es réveillée maintenant ma Bretagne
Si vous souhaitez recevoir chaque jour un texte spirituel choisi par le diacre Marc abonnez-vous à son blog (et regardez votre dossier spam ou indésirable pour valider ensuite votre inscription envoyée par Feedburner) :




